આકાંક્ષા – Gujarati Poetry

ઊઘડી સવાર ને ચમકી છે આશા.

ઝરતાં એ ઘનબિંદુ મધ્યમ રવ મર્મર

પૃથ્વી પર વેરતો અમૃતબિંદુ મધુકર

આકાશી સાગરના ધસતા કિનારા

ઊંચેરા વધતાં એ વાદળી મિનારા

કિરણોથી વધતી રતુમડી શી આશા

કહેતી આ મુજને પોકારી આકાંક્ષા

ઘટતાં જતાં હવે નિશીના ઓછાયા

વધતાં જતાં ધીમે સ્વર્ણિમ પડછાયા

સોનેરી કળીઓમાં જીવન એ નાનું શુ

સાંજે એ કરમાશે કેમ કરી માનું હું?

સાંજને શું કરવી જીવો સવાર નિર્ભય

ના બન્યું, ના બનશે જીવન કદી પરાજય

કહી રહી છે આ જ વાત સૈંકડો એ ભાષા

ઊઘડી સવાર ને ચમકી છે આશા.

Love what you read? Click on stars to rate it!

Hi! I'm Swati Joshi

Love what you’re reading?
Hit star rating or just post a comment. It motivates me to write more. Thank you!

Advertisement

Older Stories

Follow Us

સ્કૂલમાં હતા ત્યારે આવી સવાર પડતી હતી. શિક્ષકો શબ્દો અને કલ્પનાની પાંખો આપી, નવું આકાશ શોધવામાં મદદ કરતા.આજે એવા દિવસો કે શિક્ષકો તો નથી પરંતુ શબ્દો ચોક્કસ છે તો, જીવી લઈએ એ સવાર ફરી એકવાર?

Let’s Start Talking!

Swati Joshi is an Indian writer who loves to write in English and Indian Languages like Gujarati. Read her Gujarati Poetry and Motivational articles at Swati's Journal.
Swati Joshi

www.swatisjournal.com

4 Comments

  1. Hiral Abhinay Vyas

    Wonderful and positive words.

    Reply
  2. Avatar

    આકાન્ક્ષા-સરસ. સાન્જ ને શું કરવી જીવો સવાર નિર્ભય-👌👌👌

    Reply
  3. Swati Joshi

    Thank you!

    નિર્ભય હોય એ જ જીવી શકે, બાકીનાં તો ક્રમ પૂરો થવા સુધી સમય પસાર કરે… સાચું ને?

    Reply
Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copy link
Powered by Social Snap