આકાંક્ષા – A Gujarati Poetry

Written by Swati Joshi

March 20, 2019

ઊઘડી સવાર ને ચમકી છે આશા.

ઝરતાં એ ઘનબિંદુ મધ્યમ રવ મર્મર

પૃથ્વી પર વેરતો અમૃતબિંદુ મધુકર

આકાશી સાગરના ધસતા કિનારા

ઊંચેરા વધતાં એ વાદળી મિનારા

કિરણોથી વધતી રતુમડી શી આશા

કહેતી આ મુજને પોકારી આકાંક્ષા

ઘટતાં જતાં હવે નિશીના ઓછાયા

વધતાં જતાં ધીમે સ્વર્ણિમ પડછાયા

સોનેરી કળીઓમાં જીવન એ નાનું શુ

સાંજે એ કરમાશે કેમ કરી માનું હું?

સાંજને શું કરવી જીવો સવાર નિર્ભય

ના બન્યું, ના બનશે જીવન કદી પરાજય

કહી રહી છે આ જ વાત સૈંકડો એ ભાષા

ઊઘડી સવાર ને ચમકી છે આશા.

RECOMMENDED BOOKS

Advertisement

સ્કૂલમાં હતા ત્યારે આવી સવાર પડતી હતી. શિક્ષકો શબ્દો અને કલ્પનાની પાંખો આપી, નવું આકાશ શોધવામાં મદદ કરતા.આજે એવા દિવસો કે શિક્ષકો તો નથી પરંતુ શબ્દો ચોક્કસ છે તો, જીવી લઈએ એ સવાર ફરી એકવાર?

DO YOU LOVE READING ?

DO YOU LOVE READING ?

As much I love writing these stories, I'd love to connect with Readers like You! Subscribe to monthly updates. You'll find my short stories, articles that I publish every month in your Inbox. I promise not to SPAM.

You have Successfully Subscribed!

Pin It on Pinterest

Shares
Share This
Copy link
Powered by Social Snap