“અંત્યો” – Gujarati Poetry

5
(1)
February 06, 2019
જીવનમાં ક્યારેક કોઈ એક ચોક્કસ પસંદગી કરવા માટે અવકાશ ન દેખાતો હોય ત્યારે, ભાગ્ય દ્વારા નિર્મિત સંબંધો તેમજ ઋણાનુબંધ જેમ મળ્યા હોય તેમ જ સ્વીકારીને સહજ રીતે જીવી જવાનું હોય છે.

Written by - Swati Joshi

મુજ જીવનનાં બે અંત્યો; જે દેતાં મુજને સાદ,
એક વર્ષોથી મરુભૂમિ ને એક નર્યો વરસાદ.

એક નિરંતર તરસાવે ને-
એક ભીંઝવે સતત;

તરસને હું પી જાણું કે,
બૂંદને ઝીલું ઝટ?

ભાગ્યવિધાતા દોરતો મુજને, વાત ના મારે હાથ.
મુજ જીવનનાં બે અંત્યો…

એક તો મુજથી દૂર કદી ના-
એકની ના હું પાસ;

એક ધબકતું હ્રદય ગણું તો,
એક ચાલતો શ્વાસ.

કઈ બાંધું,કઈ છોડું? — ઉક્લે ના આ ગાંઠ!
મુજ જીવનનાં બે અંત્યો…

રોજ ધરીને રૂપ અનોખા –
નીપજાવું સંગાથ;

એકની હું વગડાની રેણુ,
બીજાની અબ્ધિ અગાધ.

જીવાદોરીનાં બંને છેડાં- કેમ રે છોડું સાથ?
મુજ જીવનનાં બે અંત્યો…

*અબ્ધિ = સમુદ્ર, જળરાશી

Love what you read? Click on stars to rate it!

As you found this post useful...

Share this post with more readers.

Best Sellers in Kindle Store

Older Stories

Let’s Start Talking!

Swati Joshi is an Indian writer who loves to write in English and Indian Languages like Gujarati. Read her Gujarati Poetry and Motivational articles at Swati's Journal.
Swati Joshi

www.swatisjournal.com

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *