નજરોનાં હરણાં – A Gujarati Poetry

Written by Swati Joshi

May 15, 2019

નજરોનાં હરણાં કદી-કદી તો તને શોધવા આવે છે

એ તો કહે, તને કેમ શહેરોનાં વગડા ફાવે છે?

લાગણીઓથી છલી પડેલા સરોવરો પર,

મર્યાદાનાં પાળા ભલેને ચણાઈ ગયા;

તારા નામે કાંકરીચાળો કોઈ કરે તો,

યાદોનાં વારિ નયન હજી છલકાવે છે! એ તો કહે…

નથી હવે એ આમ્રકુંજ ના બાગ-બગીચા,

મુરજાયેલી ભાવના સુકી ભઠ્ઠ ભલે ને;

વિરહનાં તાપે ખરી રહેલી કોમળ કળીઓ,

નામ સાંભળી તારું, મોં મલકાવે છે! એ તો કહે…

તારા સાથની આશનાં વાદળ આઘા છો ને,

કુરંગ નજરોનાં જરા એમ તો જીદ્દીલા છે;

વિછોહી મનનાં દુઝી રહેલા ઘા ને કોરી,

ખુદનાં શોણે મનની પ્યાસ બુઝાવે છે! એ તો કહે…

તને શોધતાં હરણાંઓની ઇહા ફળે ને,

વગડે ભમતા તારો કદીએ સાથ મળે તો;

કંટક વચ્ચે ગુલછડી કેરી આરત સાથે,

હજુ તો હરણાં વિષાદને હંફાવે છે!

હવે તો કહે, તને કેમ શહેરોનાં વગડા ફાવે છે?

*વારિ = પાણી, કુરંગ = હરણ, વિછોહી = વિરહથી પીડાતા, કોરી = કોતરીને,
શોણ = રક્ત, ઈહા = ઈચ્છા, આરત = આશા, વિષાદ = નિરાશા

RECOMMENDED BOOKS

Advertisement

DO YOU LOVE READING ?

DO YOU LOVE READING ?

As much I love writing these stories, I'd love to connect with Readers like You! Subscribe to monthly updates. You'll find my short stories, articles that I publish every month in your Inbox. I promise not to SPAM.

You have Successfully Subscribed!

Pin It on Pinterest

Shares
Share This
Copy link
Powered by Social Snap