“પુરુષ” – Gujarati Poetry

0
(0)
February 01, 2019
સ્ત્રીઓ વિશે કેટકેટલું લખાયું અને લખાશે પણ ઘણું પણ, અહીં કંઇક અનોખું જ જુઓ. મારી દૃષ્ટિએ દુનિયાનાં કોઈ પણ ખૂણે જોવા મળતો પુરુષ એટલે બસ આ જ!

Written by - Swati Joshi

Ad

એક દિવસની વાત કરું, પડ્યા ઈશ એકલા સાવ;
થયું જગ બનાવ્યે દિવસો થયા, નવું કંઈક બનાવું લાવ,

મહેનત, બળ, બુધ્ધિ, ચાતુર્ય, લીધો થોડો પ્રભાવ;
બની આદમ નામે જાત નવી, થયો પુરુષનો આવિર્ભાવ.

યુગો થઈ ગયા હે પ્રભુ! તું ભૂલ્યો એ નરને સાવ,
“કળિ”માં શાં છે હાલ એ જીવનાં તને બતાવું આવ.

આમ તો કામ છે સીધું એનું ને છે ટૂંકો ફેલાવ;
શેર, સ્પોર્ટ્સ ને ન્યૂઝ થકી જ તો ચાલે એની નાવ,

મની હોય કે માનુની, ખેલે બંને માટે દાવ;
લાલ હો ચાહે લીલા એને “ગાંધી” થી ખૂબ લગાવ!

પીપૂડી પરફેક્શન ની વગાડે, ચાહે કોઈ રાગ તમે ગાવ;
ત્યાં સુધી કે, ફર્નિચર પર રજ જુએ તો આવે એને તાવ,

એ ને છાપું પાક્કા મિત્રો, અરસપરસ અનેરો ભાવ;
અખબારના પાને સળ જો પડે તો, પડે એનેય ઊંડો ઘાવ!

નાના મોટા ટેન્શન સાથે રોજ કરે એ નિભાવ;
સાધન એનાં ખંત ને ખુમારી, એ જ એનો પ્રતિભાવ,

કાતિલ, કપરી સ્પર્ધાઓનો એને ના અહીં અભાવ;
છતાં,
સ્વજનો કેરાં હસતાં ચહેરા માને એ સરપાવ!!

*આવિર્ભાવ = Incarnation ,માનુની = Respectable woman ,સરપાવ = Prize

Love what you read? Click on stars to rate it!

Hi! I'm Swati Joshi

Love what you’re reading?
Hit star rating or just post a comment. It motivates me to write more. Thank you!

Advertisement

Older Stories

Related Posts

રાધા, કૃષ્ણ અને વાંસળી – A Gujarati Poetry 4.3 (7)

વાંસનો એક ટુકડો કૃષ્ણને સ્પર્શી વાંસળી બની જાય એ સમર્પણનું શિખર છે અને એ જ વાંસળી કોઈ અલબેલી, પ્રીતે બંધાયેલી છોકરી માટે વાગે ત્યારે એ સાધારણ છોકરી ઈતિહાસમાં અમર થતું પાત્ર રાધા બની જાય તે પ્રિય-પાત્ર પ્રત્યેની લાગણીનું શિખર છે! આવી જ એક રોચક છતાં સરળ અભિવ્યક્તિ દ્વારા આ ત્રણેનો અતૂટ સંબંધ પ્રસ્તુત કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે.

રક્તની માફક લોહીલુહાણ – Gujarati Kavita | Rashmin Mehta 4.4 (7)

વ્યક્તિમાં સ્વીકારભાવ બહોળો હોય તે એક ઉમદા ગુણ છે પરંતુ, જેમ દરેક સીક્કાની બે બાજુઓ હોય તેમ અહીં પણ જેટલી સ્વીકાર કરવાની કાબેલિયત વધુ તેટલી, અવાંછિત અનુભવોનો સામનો થવાની શક્યતા વધુ! આ મોટા મનનાં વિરલાઓએ પોતાનાં સ્વભાવ, સંસ્કાર અને વર્ષોમાં અર્જિત અનુભવસિદ્ધ સિદ્ધાંતોને સાથે લઈને સતત ટીપાતાં, કુટાતાં, લડતા, ઘવાતા, હારતા, જીતતા તેમજ એક વણમાગ્યો અજંપો સાથે લઈને જીવવાની તૈયારી રાખવી જ રહી… ક્યાં સુધી?? કે જ્યાં સુધી પોતાની જાતને તેમજ બીજા લોકોને એ જેવા છે તેવા જ સ્વીકારી ન લઈએ ત્યાં સુધી!

Follow Us

Let’s Start Talking!

Swati Joshi is an Indian writer who loves to write in English and Indian Languages like Gujarati. Read her Gujarati Poetry and Motivational articles at Swati's Journal.
Swati Joshi

www.swatisjournal.com

2 Comments

  1. Avatar

    khub saras observation karyu che tame purusnu.

    Reply
  2. Swati Joshi

    Thank you!

    જીવનમાં અહીં વર્ણવેલા છે એવા ‘પુરુષ’નાં કહી શકાય એવા હાથોએ જ કેળવણી, બંધુત્વ, મિત્રતા અને દાંપત્ય એમ દરેક તબક્કે મારો હાથ સાહ્યો છે એટલે આ ઓબ્ઝર્વેશન કરતા અનુભવ વધુ છે…

    તમારા શબ્દો બદલ આભાર સહ,
    સ્વાતિ

    Reply
Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ad

Copy link
Powered by Social Snap