તરસ – A Gujarati Poetry

Written by Swati Joshi

January 23, 2018

તરસી નજરોથી વાદળો ચૂસાય છે
ક્રીડા હેતુ ક્યાંક વળી તળાવો ભરાય છે.
હાજર છે જીભ ફક્ત અધર ભીના કરવાને;
ભટકે છે જીવ જ્યાં એક ખાડો પુરવાને,
તો, અહીં જ વળી સોમરસ થી મહેફિલો છલકાય છે
તરસી નજરોથી…
ધીમે-ધીમે, હાડ-ચામ એક થતાં જાય છે;
છેલ્લે પછી ચર્મના બજારો ભરાય છે,
આખું અસ્તિત્વ ધૂળનાં ભાવે વેંચાય છે
તરસી નજરોથી…
ભૂખ્યું-તરસ્યું ,વેંચાયેલું અસ્તિત્વ;
જીવન આખું બસ કાંટે તોળાય છે,
ત્યારે-
ચૂસાયેલા વાદળો આંખોથી વહી જાય છે!
તરસી નજરોથી …

Advertisement

મનુષ્ય તરીકે લોભ, લાલચ, ક્રુરતા વગેરે સહજ બની જાય છે ત્યારે, આપણે એકબીજાનો વસ્તુ તરીકે ઉપયોગ કરતા થઇ જઈએ છીએ.આ ‘તરસ’ કદાચ એ હકીકતની અનુભૂતિ કરાવે…

Copy link