ઈશ્વરે બક્ષેલા બે હાથ કર્મ પણ કરે છે અને પ્રાર્થના પણ કરે છે પણ, આજની આ તાર્કિક દુનિયામાં કર્મોથી જેટલું ડરીએ છીએ એટલો જ વિશ્વાસ પ્રાર્થનાઓ પર કરીએ તો, ચમત્કારો શોધવા નથી જવા પડતા… મેં અનુભવ્યું છે, તમે?
કર્મ તો જાણે કોટવાળ કોઈ;
વીંઝે ચાબખા, પૂરે તુરંગે
આમ માનતો મનુજ મગતરો,
દે કર્મોની બલિહારી!
જીવન જાણે વિઘોટી કર્મ ની;
કષાયનું વ્યાજ ને પુણ્યની મૂડી
ખોળાથી લઈને ખાંપણ સુધી,
બસ કર્મની ખાતેદારી!
નિતાંત તર્કથી કલુષિત કાળજે;
આસ્થા કે વિશ્રંભ વસે ના
મનુજના મનમાં કરપ કર્મની,
ને એની જ તાબેદારી!
જીવતરનાં આ ત્રાજવે કદી જો;
કર્મને તારા તોળશે હરિ તો
એક પલ્લામાં કર્મો તારા,
બીજે પલ્લે પ્રાર્થના મારી!
મારી શ્રધ્ધાનો એક અલગ દરજ્જો;
કર્મ છો તારા રખેવાળ હો
પ્રાર્થના ની તો વાત જ ન્યારી,
ખુદ હરિ એના પ્રતિહારી!!
*તુરંગ= કારાગૃહ, વિઘોટી= મહેસૂલ, કષાય= પાપ, કલુષિત= ભ્રષ્ટ, વિશ્રંભ= વિશ્વાસ, કરપ= ધાક
અદભુત વર્ણન ?? ખુબ સુંદર કવિતા. કર્મ અને પ્રાર્થના ની નવી ભાગીદારી ની ખુબ સુંદર કાવ્યાત્મક વ્યાખ્યા.
સરસ રજૂઆત.
કર્મ અને પ્રાર્થના પૂરક બને તો શ્રદ્ધા અચલ રહે..
આપ સાચું કહો છો.
કર્મ અને પ્રાર્થના એક જ સિક્કાની બે બાજુ માનીને ચાલીએ તો જ એ શક્ય બને..
પ્રતિભાવ બદલ આભાર! ??
આપને આ ભાગીદારી ગમી એ જાણી આનંદ..
પ્રોત્સાહન અને પ્રતિભાવ બદલ ધન્યવાદ! ?
આમ જ મને પરત લખતા રહો.. ?✍